Wijsheid komt met de jaren

Mensen denken vaak dat ik ouder ben, een jaar of 24 ofzo. Misschien ligt het aan mijn oude kop, maar dat hoop ik toch niet. TMen zegt dat het komt omdat ik altijd zo rustig en wijs overkom. Dank je :-) . Toch is soms maar schijn, ook mij kun je onzeker maken en kut laten voelen.

Alleen heb ik dan de volgende dingen die me sterker maken en me laten realiseren ik soms echt ouder en wijzer ben dan een aantal mensen:

- ik ben degene die geboren is in een achterstandspositie: alleenstaande bijstands moeder, amper een vader, allochtoon en in rotterdam charlois. Toch ben ik ook degene die dat niets kon schelen en ondanks geldgebrek, vooroordelen en een kutgezondheid het vwo heeft afgemaakt zonder zesjes op haar eindlijst en binnenkort in 3 jaar haar bachelor Sociale Geografie met gemiddeld een 7 gaat halen.
- ik op mijn 10de in een depressie raakte door een trauma en er toch zonder enige hulp er weer uit ben geklommen. En ook later toen het leven weer kut was vocht ik en bleef er bovenop komen.
- ik dik was en niet een beetje mollig, maar echt een dik kind met ruim 15 kilo te veel vet. Tjee wat was mijn lijf toen kut, het moest eraf en zo gebeurde het ook. Omdat ik het wou werd ik slank.
- ik was ook het meisje dat altijd bang was voor van alles en nog wat en geteisterd werd door nachtmerries en slapenloosheid, maar toch gewoon in het diepe sprong als ik vond dat het zo moest gebeuren. Tegenwoordig geloof ik eerder in mijn veerkracht dan in mijn angsten.
- ik de hand vastpakte van een jongen die ik nog maar twee maanden kende en waar ik dolverliefd op was, terwijl hij het moeilijkste van zijn leven ging doen: zijn moeder begraven. Na 2,5 jaar sta ik nog steeds naast hem en weet dat hij ook altijd naast mij zal blijven staan.

Dus wereld als wil je me laten voelen dat ik niet genoeg ben, dan loop je achter de feiten aan. Ik ben al zoveel meer dan dat je denkt.

check!

Iets om van mijn lijstje af te strepen: aan de vecht schommelen om kwart voor 6 in de ochtend en vervolgens heerlijk geurende bloesems plukken uit een tuin.

Dat alles gebeurde na:
Een lang gepland en toch emotioneel stressvol weekend.
Een drukke kema vergadering.
Een dies commissie die te laat kookdata doorgeeft en heeft bedacht dat het leuk is als we vier keer voor ze mogen komen opdraven, maar dat ze zelf wel even op onze traditionele donderdag gaan koken (ze doen maar).
Dronken huisgenoten die terugkomen van een Guus Meeuwis concert en in de kelder gaan pianospelen en vals mee zingen om half 5.

De slaap kon ik niet meer vinden en ben buiten gaan lopen. Het was leeg, stil en prachtig. Ik kon schommelen op een speelplek zonder kinderen, de zon zien op komen en vogels oorverdovend horen kwetteren. Daarna ben ik heerlijk bij mijn warme lief in bed gekropen. Gelukkig heb ik nog drie uurtjes geslapen voordat ik wakker werd gemaakt voor een ontbijtje op bed.

Altijd weet hij me te vinden als ik hem nodig heb en ik hou zo van hem.

vanavond

Vanochtend ben ik om half 10 wakker geworden, belachelijk vroeg natuurlijk als je pas om 3 uur in je bed lag. En al helemaal als je bedenkt dat ik een notoire uitslaper ben en 10 uur slaap op een dag normale nachtrust voor me is.
Nu zit ik achter de pc en moet ik nog 2,5 pagina aan mijn paper breien. Eigenlijk moet ik heel hysterisch gaan schreeuwen als vrouwen bij oprah en door mijn kamer heen dansen. Toch blijf ik heel rustig.

Hoe anders was dat toen ik naar Kaapstad vloog -hoewel ik toen op de 12 uur lang durende bijna helemaal niet heb geslapen- Bomvol energie stapte ik het vliegtuig uit de zon in. Bijna springend stond ik bij de bagageband waar mijn knal gele koffer maar op zich liet wachten. Toen hij eindelijk op het karretje lag wilde ik gaan rennen, maar ik bleef kalm. Die twee minuten lopen van de bagageband naar de schuifdeuren zijn misschien wel de meest euforische momenten geweest in mijn leven. De wetenschap dat je binnen nu en een paar ogenblikken je lief weer gaat zien maakt dat je bijna wilt huilen van geluk. En toen was hij daar, langer en mooier dan ik me hem kon herinneren.

Vanavond sta ik aan de andere kant. Deuren zullen open en dicht schuiven, allerlei mensen zullen er uit komen en mijn hart zal iedere keer een sprongetje maken. Hoe zenuwslopend en slecht voor de bloeddruk het ook zal zijn, ik kan niet wachten.

nederland o nederand

Heb ik vol goede moed van het weekend een nieuwe zomerjas gekocht, gaat het vandaag sneeuwen!

Op het dak van de IBB

Zondagavond hebben we officieel de lente ingeluid. Na een weekend opgesloten te hebben gezeten in de bieb, belde mayo precies op het juiste moment. Zodoende ben ik om een uur of 5 bij haar op het dak van de zon en wijn gaan genieten. We hebben ontdekt dat de krokusjes (woei bloemetjes!)op de ibb in vormen zijn gepland (een hart en ying/yang), betrapten we een vrijend stelletje op een ander dak en zij we erg dronken geworden.

De lente is prachtig. Nu bobby nog thuis en alles is weer goed :-)

Duizeling

Een ander beeld dan ik gewend ben verscheen, toen ik gisterochtend mijn ogen open deed. Mijn plafond draaide voor mijn ogen en snel deed ik ze weer dicht. Hopelijk zou het weg gaan. Dat deed het alleen niet en ik ben de halve dag ziek geweest. Ik kon wel opstaan en eten, maar niet van harte. De zoveelste nare bijkomstigheid van vrouw-zijn, naast die hysterische uitbraken van emotie eerder deze week...

Ik ben een chemisch fabriekje, wat er in gaat komt er anders uit. De formules en processen zijn onbekend en zitten goed opgeborgen, voor mij ook een raadsel.

Toch, iedere maand, vind hetzelfde plaats -als ik het toe laat tenminste- doet mijn lichaan wat ik wil en toch weer niet.

Het doet me pijn en toch heb ik het nodig. Want de golven van mijzelf zijn niet waard bereden te worden, als ze niet heftig zijn. Een unieke storm, dat ben ik.

Helaas moet ik haar bedaren, want leven ermee kan bijna niet.

De fratsen van mijn brein als drug.

Weet jij al wat je gaat doen op 1 november?

Nou ik wel! Vanochtend heb ik namelijk Take That kaartjes gescoord :)Jaaaaaaaaaa! Het duurt dan nog wel even, maar ik heb nu wel 8 maanden de tijd om oude cd's en videobanden uit de kast te rukken en vol nostalgie te gaan kijken. Ik word er nu al helemaal blij van :-)....